burcico blog

Masallarla büyütüldük hepimiz. Büyüdük ve bu masallardaki karakterlere büründük her birimiz. Kimimiz "Kırmızı Başlıklı Kız" olduk, kimimiz "Kurt", kimimiz "Pamuk Prenses", kimimiz "kötü kalpli bir cadı", kimimiz "Keloğlan", kimimiz "Kırkıncı Harami", kimimiz "Ağustos Böceği", kimimiz "Karınca", kimimiz "Külkedisi", kimimiz onun "üvey, çirkin ve kötü kalpli ablası", kimimiz "Rapunzel", kimimiz "Kibritçi Kız", kimimiz "Beyaz Atlı Prens", kimimiz "Gargamel"...  Benim kahramanım, iliklerime kadar işlemiş bir masal olan Karlar Kraliçesindeki Gerda idi. Bana benzediği için mi, ona benzediğim için mi; bilmiyorum. Karlar Kraliçesi, aslında diğer tüm masallar gibi, çocuklarına tekrar tekrar anlatırken belki bir gün birşeyler dank eder umuduyla büyükler için yazılmış; yani "çocuklar size söylüyoruz, büyükler siz anlayın" masallarından biri bence :)...

Bugün hayvanlar hakkında yazmayacağım; çünkü ben onların dünyasında şiddeti görmedim. Şiddet hakkında konuşacaksak, hayvanlar hayvanlıklarıyla insanlara ders verir.  Empati, farkındalık, muhakeme gibi yetilerden yoksun, sevgisiz, özgüveni olmayan, açgözlülüğünü ve sapkınlığını toplum baskısı kılıfında saklayan erkekler için kadın; elbette kendilerinden aşağı, çocuk doğurup temizlik ve yemek yapmaktan, onlara zevk ve eğlence vermekten başka işe yaramayan ikincil canlılardır. Neden? Çok basittir cevabı. Aslında, çok insancadır! (Bkz. Adler, Bireysel Psikoloji, Aşağılık kompleksi - Freud ile kavramsal fikir ayrılıkları olsa da her iki görüş de farklı perspektifler ile aynı konuyu ele alır) Kompleksli ve eksik hisseden insanlar, kendilerini kendilerinden aşağı gördükleri insanlarla beslerler. Bu tatmin, onlara güçlü olduklarını, farklı olduklarını hissettirir. Gururlarına en az kendileri kadar düşkün diğer erkeklerin içinde rekabete girmektense; ezebileceği, sövebileceği, dövebileceği ...

“Dobermanlar 4–5 yaşından sonra sahiplerine saldırır; çünkü beyinleri büyür; kafataslarına sığmaz, çıldırır!” “Dobermanlara güven olmaz, laboratuvar ortamında üretildiklerinden genleri bozuk; genetik rahatsızlıkları Alzheimer.” Bu ürkütücü ifadeler gerçekten doğru mu yoksa birer şehir efsanesi mi? En başta, Alzheimer gibi bir genetik rahatsızlıkları yok Dobilerin. Von Willebrand’s Hastalığı(kalıtsal kanama bozukluğu: vücutta ameliyat vb. bir durumda oluşan kanamanın ölümle sonuçlanabilmesi) gibi genetik bir hastalıkları var mesela, Alman kurdu, Shetland Çoban Köpeği, Chesapeake Bay Retriever, Pointer, Golden Retriever, Caniche(Poodle) ve Scottish Terrier’lerde de olduğu gibi(1). “Cardiomyopathy” yani “kalp kası hastalığı” da diğer bir genetik hastalıkları ve boyunlarının zayıf olmasından ötürü, zedelenme sonucu felç geçirmeleri de maalesef söz konusu… Bunlar gibi birkaç hastalık daha var(2); ama “beyinlerinin sulanmasına”, Alzheimer olmalarına dair hiçbir örnek ve dayanak yok. “Diğer k...

Kimileri karanlıktan korkar; kimileri aydınlıktan... Kimilerini güzelliktir korkutan, kimilerini çirkinlik, Kimilerini dürüstlük, kimilerini yalanlar... Kimileri aldatılmaktan korkar; kimileri aldatmayanlardan... Hangi korkuyu ele alırsak alalım; korkunun sebebidir değişmeyen: Herkes, aslında kendinde olmayanla karşılaşmaktan korkar. Fotoğraf: Alexander Krivitskiy, Pexels