burcico blog

Hayata dair her alanda olduğu gibi, beslenme alışkanlıklarımızda da ihtiyacımız olanla seçimlerimiz zaman zaman birbirinden farklı olabilir. Zihinsel, fiziksel ve ruhsal ihtiyaçlarımıza dair farkındalık geliştirsek dahi, bazen uygulamaya geçişte zorlanırız; değişime direniriz ve bir süre sonra bu durum değişimin kendisinden daha yıpratıcı bir hal alır. Yoga felsefesinin en temel kurallarından biri şiddetsizlik ve biz önce kendi kendimize uyguladığımız şiddete engel olabiliriz. Bu şiddet kimi zaman omuzlarımızda taşıdığımız gereksiz yükler, kimi zaman da uygunsuz bir diyet seçimi yapmak olabilir. Bazen enerjimizi düşüren, bizi tembelleştiren, bağırsak floramızı değiştiren, işlenmiş veya çürük gıdalara meyil edebiliriz; yani tamasik besinlerin ağırlıklı olduğu bir beslenme düzenimiz olabilir. Bazen de kontrolsüz olmamıza, öfkelenmemize, arzularımıza yönelik hareket etmemize sebep olan uyarıcı besinler hayatımıza girer; bu besinler de rajasik olanlardır. “Yediklerimiz enerjiye dönüşür” ge...

Bu yazıda yıllar içerisinde be slenme alışkanlıklarımın  nasıl değiştiğini, günlük beslenme düzenimde üç öğünden iki öğüne, sonrasında ağırlıklı olarak tek öğüne nasıl geçiş yaptığımı ve zaman zaman uyguladığım sıvı ve su oruçlarında yaşadığım deneyimleri anlatacağım.  Paylaşacaklarımın hiçbiri tavsiye niteliğinde değil, tamamen kendi tecrübelerime dair notlarım. Hekim onayı olmadan uygulanmasını asla tavsiye etmiyorum, sağlık açısından sonuçları son derece tehlikeli olabilir.  Çoğu insan gibi ben de günde 2-3 öğün yemek yemeyi normalleştirmiş bir kültürde yetiştim. Kahvaltıda iki lokma da olsa ağıza bir şeyler atılacak, öğlen en kötü bir tost ya da sandviç mideye bir şeyler gidecek ki enerji versin, akşam ise evde ne pişiyorsa o yenecek, tabakta yemek kalmayacak. Böyle bir beslenme düzeni içerisinde, günde 5-6 kez acıkıyor ve sürekli bir şeyler tıkınıyordum. (lise & üniversite yılları) Tabi ki o zamanlar insülin, pankreas çalışma mekanizması gibi konularla da pek ilg...